ــ قار ، قار ، قار ...

ــ کوفت ! پدرسگ !

ــ قار ، قار ، قار ...

خسته است و کوفته از نمای شب

نحوست من از تو

           نیایش تو از من :

" تهران است و بو ی سرب هوا

  تهران است و بوس  یرب  حوا

  تهران است و خوی  قرب خدا ... "

و دیگر خبری نیست جز

" قار  و  قار  و  قار  ... "

پرنده ی کوچیک نوک طلایی !

هیچ کس نمی تونه آزادی رو ازت بگیره ،

هر چه قدر دلت خواست

اینور و اونور بپر

تو قفست .

روی چمن های خیس ولو شده ام

و با نوک انگشت

سرنوشتم را در آسمان صاف سه شنبه نقاشی می کنم .

گاه گاه کلاغی هست که لی لی کنان نظاره ام کند

و تویی

که از من چشم برنداری .

خودم را بدجوری گم کرده ام .

شما حلزون کسلی ندیده اید

از این کاغذ عبور کند

و ردّی از شعر برایتان به جا بگذارد ؟

و تنها یک ماه در آسمان می درخشد .

این همه شادی .

این راه خوشبختی است :

     راه خوشبختی است این :

         خوشبختی است این راه :

                        است این راه خوشبختی :

                               این راه ، خوشبختی است .

تقدیم به             

فشن های ادبی      

هر گلی می زنید

به سر خودتان .

ما در زاد و بلد مادری مان

کچل ایم

و بلدیم راه را تا چاه

با همین سیب های سرخ .

شعورمان البته

دست کم از شعرمان داشت

که روزنامه های صبح را

با ساندویچ مدرسه خوردیم

تا تیتر ِ  " خواص گِل برای رشد مو "

هر بار بهار می دهد

دست های تو را بچیند .