نمی دانم چه قدر آب خوردم

و منتظر نشستم دم ِ در

کالسکه ایستاد و من

آخرین شعرم را

پیش پای تو

قربانی ِ سرودنت کردم.

دستت را که گرفتم

- ضربانش نمی زند، پرستار! شوک ِ الکتریکی

- فایده ندارد

- دوباره ...

ناگهان سردم شد

- دستهای تو چه قدر سرده!

- می شه با هم برقصیم؟

آن قدر در رقصیدن غرق شده بودیم

که هیچ کس پیدایمان نکرد

- هوا تاریک شده، جستجو رو صبح ادامه میدیم

ما همینطور می رقصیدیم و از ساحل دور می شدیم

که ناگهان ساعت به صدا در آمد

" دوازده ضربه "

تق ، تق ، تق ...

- لطفا ًنظم جلسه را رعایت کنید. شهود در جایگاه بایستند.

ایستادیم و خواستم به چشمهایت خیره شوم

توری ِ سفیدی صورتت را پوشانده بود

- آیا شما لنگه کفش متهم را در دست جسد ...

تو با شنیدن ضربه ی دوازدهم ساعت

با عجله ترکم کردی

موج ها من را به ساحل باز گرداندند

به خودم که آمدم

پارچه ی سفیدی صورتم را پوشانده بود.